Savez Predsednik

Predrag Danilović,

predsednik

Predrag Danilović je rođen 26. februara 1970. godine u Sarajevu.
U profesionalnoj karijeri igrao je za Partizan, Virtus Bolonju i NBA klubove Majami i Dalas, a karijeru je završio 2000. u Virtusu.
Sa reprezentacijom naše zemlje osvojio zlato na EP 1989, 1991, 1995. i 1997, bronzu na EP 1999, kao i srebro na OI 1996. u Atlanti.
FIBA ga je proglasila za najboljeg igrača Evrope 1995. godine.
Sa Partizanom je 1992. bio klupski šampion Evrope, a osvojio je i evropski Kup Radivoja Koraća, nacionalno prvenstvo i dva Kupa Jugoslavije.
U dresu Virtusa bio je evropski šampion 1998. godine, u Italiji je osvojio četiri nacionalna prvenstva, jedan Kup i jedan Superkup.
Godinama je uspešno obavljao funkciju predsednika Partizana, koju je napustio u avgustu 2015. godine.
Na izbornoj skupštini KSS nije imao protivkandidata.

kss-borislav-stankovic

Borislav Stanković,

počasni predsednik

Počasni predsednik Košarkaškog saveza Srbije (KSS) Borislav Stanković rođen je u Bihaću daleke 1925. godine, proglašenje prve Jugoslavije dočekuje u Novom Sadu, a kada je rat počeo, porodica se seli iz tog grada, odlazi nakratko u Ledince (Srem), a potom u Beograd. Prvi Borin sportski izbor bili su tenis i stoni tenis. U okupiranom Beogradu on postaje prvak Srbije u stonom tenisu 1943. Isti uspeh ponavlja tri godine kasnije. Sa oslobođenjem Bora se opredeljuje za košarku. On je jedan od ljudi koji prisustvuju osnivačkoj sednici SD Crvena zvezda 1945. i sa njenom košarkaškom sekcijom osvaja tri titule prvaka. To je bilo vreme začetaka ovog sporta u Jugoslaviji, basket se igrao na betonskim spoljnim terenima. Posle tri godine u Zvezdi postaje trener KK Železničar i uvodi ga u prvu ligu. Za reprezentaciju Jugoslavije igrao je nekoliko godina, bio u ekipi koja je na prvenstvu sveta u Buenos Ajresu 1953. godine osvojila šesto mesto. Posle Crvene zvezde igrao je još nekoliko sezona u KK Partizan, negde do završetka studija veterine.

Da je rođeni pobednik i šampion Bora je pokazao svojim dugogodišnjim radom u OKK Beogradu. Od 1953. do 1966. godine on je sa svojim saradnicima napravio bukvalno novi klub koji je tih godina mogao da parira nadmoćnoj Olimpiji iz Ljubljane. OKK Beograd (beogradski „klonferi“), predvođen herojskim strelcem Radivojem Koraćem Žućkom, osvajao je tri puta prvenstvo države u periodu kada je ondašnja reprezentacija počela da donosi medalje sa svetskih takmičenja. Koliko je Stanković bio posvećen košarci govori i činjenica da je od 1956. do 1966. bio generalni sekretar košarkaške organizacije Jugoslavije.

Posle „klonfera“ vodio je italijansku Oranžsodu i postao prvi trener stranac koji je osvojio italijanski šampionat. Nakon toga posvećuje se radu u svetskoj košarkaškoj organiyaciji FIBA. Za vreme od 26 godina, koliko je obavljao funkciju Generalnog sekretara FIBA, košarka je postala istinski „globalni fenomen“, igra se na svih šest kontinenata i po masovnosti se približila fudbalu. Kao vrsni diplomata, Stanković je zaslužan što je košarka objedinjena i što su danas sve manje razlike između onoga što Amerikanci nazivaju profesionalnom košarkom i ostatkom sveta. Stanković je sa komesarom NBA lige Dejvidom Sternom „otvorio puteve saradnje“ još pre dvadesetak godina kada su odigrane prve utakmice između NBA ligaša i evropskih klubova i reprezentacija. Ono što je ranije izgledalo kao nemoguće, dostignuto je: najbolji američki košarkaši igraju za reprezentaciju SAD na svetskim prvenstvima i olimpijskim igrama, „van-američki igrači“ su preplavili NBA ligu, pravila igre su ujednačena. Sve ovo je umnogome postignuto zahvaljujući viziji koju je FIBA imala, odnosno Stanković kao njen prvi čovek.

„Počasni predsednik Košarkaškog saveza Srbije Borislav Stanković je međunarodnu karijeru započeo još 1958. godine kao član Komisije za evropske kupove. Tu upoznaje Vilijama Džonsa, postaje njegov pomoćnik i saradnik i jedan od utemeljivača svetske košarkaške organizacije. Od 1969. godine je „stalno zaposlen“ u FIBA i tu će ostati do penzionisanja 2002. Bio je pomoćnik generalnog sekretara od 1972. do 1976, a potom generalni sekretar punih dvadeset i šest godina.

Od 1978. je član Međunarodnog olimpijskog komiteta. Odlikovan je nemačkim Zaslužnim krstom, francuskom Legijom časti i Ordenom za Jugoslaviju prvog stepena. U Košarkašku kuću slavnih uveden je 1991, a od 2002. godine je počasni Generalni sekretar FIBA.“