    |
||||||||
 |
||||||||
|
PRESS RELEASE
ŽUĆKO - PRIČA O RADIVOJU KORAĆU (GINGER - MORE THAN A GAME)
Sve vezano za Radivoja Koraća Žućka, njegovu ličnost i život nalik je filmskoj priči. U igranom delu filma rekonstruisani su bitni detalji iz njegovog života: prvi košarkaški koraci, ratni zbeg u Lici, odvođenje oca na Goli otok, druženje s prijateljima, susreti sa Titom i Andrićem... Kroz priču o Žućku vode nas naši proslavljeni košarkaši, Aleksandar Saša Đorđević i Milenko Tepić. Veliki broj čuvenih košarkaških zvezda, koje su stvarale i zauvek obeležile našu, evropsku i svetsku košarkašku istoriju takođe se pojavljuju u filmu. Mnogi od njih su i članovi košarkaške Kuće slavnih. Korać je bio renesansna ličnost. Osim sporta, bio je strastveni zaljubljenik u nauku, književnost, slikarstvo, muziku. Kažu da je po svom obrazovanju, interesovanjima, inteligenciji mnogo odskakao od svoje okoline. Radivoj Korać je ispisivao zlatnim slovima istoriju naše košarke. I ne samo to. Na njemu svojstven, tih i nenametljiv način menjao je na bolje vreme i društvo u kojem je živeo, ostavljajući mnogo toga u nasleđe budućim generacijama.
Premijera: 16. februar, Sava centar
Start: 17. februar
Režija: Gordan Matić
Scenario: Gordan Matić
Uloge: Vladimir Aleksić, Katarina Radivojević, Tihomir Stanić, Voja Brajović, Tamara Krcunović
Naratori: Aleksandar Saša Đorđević, Milenko Tepić
Sagovornici: Borislav Stanković, Ranko Žeravica, Vladimir Cvetković, Dragutin Čermak, Slobodan Gordić, Nemanja Đurić, Ivo Daneu, Boris Kristančić, Josip Đerđa, Nikola Plećaš, Francesco Varotto, Giuseppe Stefanelli, Pedro Ferrandiz, Emiliano Rodriguez, Clifford Luyk, Dragan Glišić, Ljiljana Dragović, Zoran Petrović, Velibor Belević
Producenti: Marko Paljić (Gargantua films), Gordan Matić (Re-Kreativno)
Žanr: igrano-dokumentarni / biopik
„Žućko- priča o Radivoju Koraću“ je film o jednom čoveku, njegovoj fenomenalnoj sportskoj karijeri ali i fascinantnoj ličnosti. Istovremeno, ovo je priča o jednom vremenu, o zemlji koje više nema, bivšoj Jugoslaviji, koja se tih 50-tih i 60-tih godina 20. veka počela otvarati prema Zapadu preko sporta, muzike, filma, mode. Upravo to vreme, svojim životom, karijerom i svim onim što je predstavljao obeležio je i Radivoj Korać.
Da ništa vezano za ličnost i karijeru Žućka nije preuveličano, govore i neosporni podaci.
„Mašina za davanje koševa“, „Kreativac, genijalac, koji u igri uvek nalazi rešenje“, „Prva prava medijska ličnost iz košarke“, „Igrač koga je bilo nemoguće čuvati jedan na jedan“ samo su neki od novinskih naslova iz tadašnje domaće i strane štampe koji su govorili o Koraću.
Radivoj Korać je bio vrhunski sportista sa rekordima od kojih neki nisu oboreni ni do danas.
• Jedan od njih je broj postignutih koševa na zvaničnoj utakmici u Evropi. Koraćev rekord je 99 koševa, postignutih na utakmici Kupa evropskih šampiona u Hali III beogradskog Sajma protiv švedskog Alvika.
• 7 puta je bio najbolji strelac lige. Korać je debitovao u prvoj ligi 1958. godine sa 19 godina. Postao je najbolji strelac lige. I još sedam puta uzastopno ponavlja istu stvar. Niko ni pre ni posle njega u istoriji košarke na ovim prostorima to nije uspeo.
• Korać je bio prvi evropski košarkaš koji je dobio poziv da obuče dres čuvenih američkih Harlemovaca.
• Sa reprezentacijom je osvojio dve srebrne medalje na Evropskim prvenstvima (1961, 1965), dve na Svetskim prvenstvima (1963, 1967) i Olimpijskim igrama 1968., kao i bronzanu medalju na Evropskom prvenstvu 1963. U dresu reprezentacije odigrao je ukupno 180 utakmica i postigao 3600 poena (još jedan od rekorda)
• 30 godina najveće evropsko kup takmičenje nosilo je njegovo ime
Zbog svega onog što je Korać značio za evropsku i svetsku košarku, FIBA je 1971, na predlog tadašnjeg generalnog sekretara Vilijama Džounsa u Koraćevu čast pokrenula takmičenje Kup Radivoja Koraća, a košarkaške utakmice nisu odigravane 2. juna (dan kada je poginuo) po odluci Košarkaškog saveza Jugoslavije. Pehar koji se dodeljivao pobedniku ovog takmičenja nazvan je "Žućkova levica". Ovo evropsko takmičenje je ugašeno 2002. Danas je to ime našeg nacionalnog kupa.
Korać je bio renesansna ličnost. Osim sporta, bio je strastveni zaljubljenik u nauku, književnost, slikarstvo, muziku. Kažu da je po svom obrazovanju, interesovanjima, inteligenciji mnogo odskakao od svoje okoline.
• Bio je apsolvent Elektrotehničkog fakulteta, izuzetan student. Čak je u nekoliko navrata, bez obzira na fenomenalan sportski uspeh, odustajao od košarke, jer su mu sportske obaveze otežavale polaganje ispita i završetak studija. Prerana smrt, sprečila ga je da diplomira.
• Žućkova zaljubljenost u muziku ogledala se i u velikom broju ploča, koje je sa svakog svog putovanja donosio u Beograd. Poznato je da je prvu ploču Bitlsa u Beograd doneo upravo Žućko. Zahvaljujući njemu, koji je na Radio Beogradu imao i svoju emisiju, popularna muzika sa Zapada dolazila je i do slušalaca u tadašnjem Beogradu i bivšoj SFRJ.
• Kao redovan posetilac pozorišnih predstava, imao je i svoju ložu u Narodnom pozorištu u Beogradu.
• Njegova harizma osvojila je i pomalo povučenog i zatvorenog Ivu Andrića. Zbog uspomene na to prijateljstvo, Andrić je, prema sopstvenom svedočenju, svaku svoju posetu Sarajevu završavao obilaskom spomenika na mestu njegove pogibije.
• Žućkovi saigrači tvrde da je upravo zahvaljujući Koraću i njegovom šarmu, posle jednog zvaničnog susreta sa Titom, država mnogo uradila na stvaranju boljih uslova za bavljenje košarkom u tadašnjoj Jugoslaviji - nabavljena je oprema, počele su da se grade sportske hale...
Ipak, ono što je možda i najneverovatnije u celoj priči, Žućko je i pored svog tog uspeha, slave i obožavanja, ostao skroman i povučen. Najveći deo svog slobodnog vremena provodio je sa prijateljima iz detinjstva, na čuvenom ćošku u Knez Mihailovoj ulici, koji je baš po njemu nazvan „Žućkovo ćoše“! Na inicijativu ekipe filma, a uz podršku gradonačelnika Dragana Đilasa, Skupština grada Beograda trebalo bi uskoro da usvoji i odluku o postavljanju spomen ploče na tom mestu.
• Radivoj Korać Žućko poginuo je 2. juna 1969. godine u blizini Sarajeva, po povratku sa prijateljske utakmice između reprezentacija Bosne i Jugoslavije. Žurio je na kultnu predstavu „Kosa“ u „Ateljeu 212”. Ispraćaju iz Sarajeva prisustvovale su hiljade ljudi. Kilometarima po izlasku iz Sarajeva, ljudi su stajali na ulicama, kojima je prolazio kovčeg sa Koraćevim posmrtnim ostacima.
• Bio je prvi sportista sahranjen u Aleji velikana u Beogradu. Na izričito insistiranje tadašnjeg predsednika države Josipa Broza Tita umesto državnom, kovčeg je bio prekriven olimpijskom zastavom. Rečeno je: „ On je bio veći od zemlje koju je predstavljao. Pripadao je celom svetu.“
Radivoj Korać je ispisivao zlatnim slovima istoriju naše košarke. I ne samo to. Na njemu svojstven, tih i nenametljiv način menjao je na bolje vreme i društvo u kojem je živeo, ostavljajući mnogo toga u nasleđe budućim generacijama.
Baš zbog tih novih generacija, zbog onih koji su možda zaboravili kao i onih koji ništa o Koraću nisu znali, a pre svega, zbog toga što je kao vrhunski sportista i veliki čovek to zaslužio, napravljen je film „Žućko“, ispričana priča o Radivoju Koraću. Priča za nezaborav. Onakvu kakvu Radivoj Korać i zaslužuje. U igranom delu filma rekonstruisani su neki bitni detalji iz njegovog života: prvi košarkaški koraci, ratni zbeg u Lici, odvođenje oca na Goli otok, druženje s prijateljima, susreti sa Titom i Andrićem...
U ulozi Koraća kao dečaka pojavljuje se Strahinja Česner, dok Koraća u mladosti igra Vladimir Aleksić.
U igranim delovima igraju i Katarina Radivojević kao majka Zaga, Tihomir Stanić u ulozi Ive Andrića, Voja Brajović kao Tito, Tamara Krcunović.
Kroz priču o Žućku vode nas naši proslavljeni košarkaši, Aleksandar Saša Đorđević i Milenko Tepić. Aleksandar Đorđević je kapiten jedne zlatne generacije košarkaša, koja je svoje uspehe nizala na tradiciji utemeljenoj sa Koraćem i njegovim saigračima.
Samom Đorđeviću, Korać je bio uzor, a prvi međunarodni kup koji je osvojio bio je upravo Kup Radivoja Koraća.
Milenko Tepić jedan je od lidera nove generacije srpskih košarkaša koji nastavljaju tradiciju Đorđevićeve generacije.
Veliki broj čuvenih košarkaških zvezda, koje su stvarale i zauvek obeležile našu, evropsku i svetsku košarkašku istoriju takođe se pojavljuju u filmu. Mnogi od njih su i članovi košarkaške Kuće slavnih. Tu su Bora Stanković, Ranko Žeravica, Vladimir Cvetković, Dragutin Čermak, Slobodan Gordić, Nemanja Đurić iz Srbije, Ivo Daneu i Boris Kristančić iz Slovenije, te Josip Đerđa i Nikola Plećaš iz Hrvatske. Tu su i saigrači iz italijanske Petrarke Francesco Varotto i Giuseppe Stefanelli, kao i rivali iz Španije Pedro Ferrandiz, Emiliano Rodriguez, Clifford Luyk.
Originalnu muziku je radio Darko Rundek. Muziku izvodi Rundek Cargo Trio.
Producenti filma su kompanije „Re-Kreativno“ i „Gargantua films“ iz Srbije, a koproducent je „Arkadena studio“ iz Slovenije.
Film „Žućko - priča o Radivoju Koraću“ osvojio je dve nagrade na Filmskom festivalu u Palermu - za najbolji strani film i najbolju režiju.
Film, snimljen pod pokroviteljstvom predsednika Republike Srbije, podržali su i Sekretarijat za kulturu grada Beograda, Ministarstvo kulture, Ministarstvo omladine i sporta, Filmski centar Srbije, Međunarodni olimpijski komitet, Olimpijski komitet Srbije, Košarkaški savez Srbije, Košarkaški savez Beograda, OKK Beograd, Grad Kragujevac, Grad Sombor, Grad Ljubljana, opština Stari grad, opština Vračar.
Sponzori filma su Telekom Srbija, Srbijagas, Pošta, Uniqa osiguranje, Elektroprivreda Srbije, Udruženje banaka Srbije, Lasta.
Film su medijski podržali PRVA TV, POLITIKA, KURIR, VEČERNJE NOVOSTI, Radio TRI, portal NA DLANU, Radio NAXI, NAXI portal, portal MONDO, ARENA sport, SOS kanal, Sportski žurnal, Sport.
